Czym i dlaczego jest „Woke”?

Udostępnij ten artykuł

Współczesne zjawisko „przebudzenia” jest trudne do określenia. Czy jest to ruch, religia, postawa, styl życia? Tutaj przedstawiamy naszą własną definicję miejsc, które obudziły się w szerszej historii historycznej i politycznej Zachodu.

Zaczynamy od listy elementów nastawienia, które większość ludzi zgodziłaby się zaliczyć do przebudzenia. W tym jesteśmy rozpieszczani wyborem, z całym szwedzkim stołem przykładów ze sfery osobistej, politycznej i korporacyjnej, z których można wyodrębnić podstawowe elementy. Oto nasza piątka: 

  1. Kradzież tożsamości. Najlepszym tego przykładem jest zawłaszczanie płci, w którym każdy, kto mówi lub wierzy, że jest kobietą, jest rzeczywiście kobietą i musi być tak traktowany przez innych, pod groźbą społecznej dezaprobaty, a nawet kary prawnej. Przebudzeni nie mają szacunku dla poprzednich tożsamości.
  2. Nieliberalność. Perspektywa przebudzenia w wielu obszarach charakteryzuje się zawieszeniem wiary w debatę publiczną i wartością różnorodnych punktów widzenia, aż po gotowość do inwazji i sabotażu przestrzeni publicznej, w której takie debaty i punkty widzenia są emitowane. 
  3. Anuluj kulturę. Widzimy imperatyw anulowania przebudzenia w niszczeniu symboli i rytuałów dominującej wcześniej kultury zachodniej: ścinaniu pomników, bezczeszczeniu dzieł sztuki, negowaniu tradycyjnych dni świętowania, wykorzystywaniu zakłóceń i chaosu do zwracania uwagi na przyczyny oraz atakowaniu karier tych, którzy bronić istniejącej kultury.
  4. Ofiara. Woke stawia prymat w sferze publicznej na bezradność i bycie ofiarą, najlepiej ofiarą wynikającą z postrzeganej niesprawiedliwości z rąk tradycyjnej kultury Zachodu.
  5. Panikarstwo. Woke promuje ideę upadku cywilizacji z powodu zagrożeń wywołanych przez człowieka (takich jak klimat, wirusy lub chiński rząd) i przyjmuje coraz to nowe totemy rzekomo w celu odparcia tego upadku.

Kradzież tożsamości zawsze znajdowała się w zestawie narzędzi do kulturowych zamachów stanu, na przykład kiedy Chrześcijanie wyposażyli swojego Diabła w trójząb greckiego boga Posejdona i kozie łapy innych religii, wzmacniając własne referencje, jednocześnie marginalizując starszą kulturę. Nieliberalizm jest podstawą komunizmu i faszyzmu, obu zachodnich wynalazków. Absolutyzm kultury anulowania jest mutacją tradycyjnego liberalizmu. Ofiara to stary chrześcijański mem. Alarmizm był chlebem powszednim zależnych od dotacji międzynarodowych grup od wieków. 

Te pięć elementów ma długą historię w naszej historii kultury. Jednak nie odgrywali pierwszorzędnej roli w głównym nurcie zachodniej kultury, powiedzmy 30 lat temu, więc ich zbiorowe centralne miejsce w dzisiejszym dyskursie jest nowością. Nieustanne gadanie Woke'a o tolerancji, akceptacji, inkluzywności i trosce jest pozowaniem, aw rzeczywistości jest 180-stopniowym przeciwieństwem rzeczywistości jego działań i reakcji. Jednak noszenie tej maski pomaga wykorzystać naiwność tych, którzy wcześniej wyznawali inne wyznania.

Obudzone działania 1: Najazd

Podstawowe działania ruchu obudzonych zbiorowo można postrzegać jako najazd terytorialny: przejęcie kulturowych i ekonomicznych przestrzeni zajmowanych wcześniej przez inne grupy i kultury. Jest to historycznie normalne zjawisko w czasach turbulencji, kiedy oportunistyczne grupy wykorzystują rozproszone populacje, aby wyrwać przywileje i podważyć istniejącą kulturę. W tym sensie zjawisko obudzenia jest tylko przedłużeniem innych całkiem niedawnych nalotów na Zachodzie. 

Na przykład feministyczna ideologia oporu wobec „patriarchatu” drugiej fali może być postrzegana jako próba przejęcia przez dominujące białe kobiety z Zachodu przywilejów dominujących białych mężczyzn z Zachodu. „Intersekcjonalność” może być podobnie postrzegana jako próba obalenia białych mężczyzn z Zachodu, głównie przez białe kobiety z Zachodu, poprzez sprzymierzenie się z innymi „uciskanymi” grupami, ponieważ rzekomo wszyscy oni byli ofiarami białych mężczyzn z Zachodu.

Dzisiejszy ruch obudzonych podnosi stawkę, opowiadając się za usunięciem wszystkiego, co zachodnie, w tym białych kobiet, które w ten sposób zostały podniesione na własnych nogach i przez to czują się raczej zdradzone. Ich nalot na przywileje ich ludzi został wyprzedzony przez znacznie większy nalot, z którym wcześniej walczyliby ci sami ludzie, których byli celem.

W awangardzie obecnej uzurpacji są młodzi biali mieszkańcy Zachodu, ukazujący ekonomiczny motyw obudzenia: jest to próba młodej białej młodzieży odebrania przywilejów „starym białym”. Po raz kolejny tego rodzaju dynamika jest bardzo normalna na dworach królewskich, siedzibach władzy, które zazwyczaj przyciągają wielu gapiów, którzy nie mają nic naprawdę produktywnego do roboty, a zamiast tego po prostu walczą o przywileje.

Zajęcia z przebudzenia 2: doświadczenie religijne

Woke, ze swoim alarmistycznym i anulującym wymiarem kulturowym, jest następstwem pewnego rodzaju duchowej podróży nowego pokolenia, które szuka nowych, nadrzędnych narracji religijnych. Zgodnie z centralną tradycją zachodniego głównego nurtu religii, nowa religia obudzonych opiera się na absolutystycznym schemacie: tak jak pierwsze przykazanie biblijne brzmi: „nie miej innego Boga oprócz mnie”, tak samo absolutystyczna i brutalna wobec każdego, kto odrzuca „jedynego Boga” bóg” podyktowany przez obudzić na obszarze docelowym przez obudzić. 

Wyznawcy obudzenia porzucili ideologię wolności wyznania i słowa, która charakteryzowała Oświecenie, i zamiast tego cofnęli się do średniowiecza w poszukiwaniu inspiracji. Niszczenie symboli i rytuałów należących do starych bogów i pokonanych grup jest (podobnie jak najazdy) historycznie normalną działalnością rebeliantów i grup, które miałyby wznieść się w górę w zachodniej kulturze, a właściwie w każdej kulturze.

Obudzone działania 3: Pasożytnictwo

Woke żywi się jak pasożyt nie tylko sukcesami wcześniej dominujących grup i religii Zachodu, ale wszystkim zdrowym i płodnym na Zachodzie. Widzimy to w jej atakach na rodziny, jej atakach na pozytywne obrazy historyczne całych krajów i jej atakach na rzeczywiste zdrowie ucieleśnione w handlu niezdrowym stylem życia (na przykład propagowanie masek i bezpieczeństwa) oraz celebrowanie niezdrowych typów ciała (np. na przykład osób otyłych lub osób nawróconych płciowo). Szczególnie podczas covidu widzieliśmy to pasożytnictwo na sukcesie w ataku obudzenia na naukę, która zamiast tego celebrowała „prawdy” głoszone przez autorytety. Różnorodność jest zdrowa i dlatego też ją atakujemy (chociaż jej zwolennicy nigdy by się do tego nie przyznali), ilekroć stara się anulować różne opinie.

Wymowny przypadek Posie Parker

Zjawisko przebudzenia miało słodko-gorzkie momenty. Skorzystaj z doświadczenia Posie Parker (Kellie-Jay Keen-Minshull) w Nowej Zelandii. Posie podróżowała po świecie, głośno głosząc podczas demonstracji, że „kobieta jest dorosłą ludzką kobietą”, zasadniczo sugerując, że kobiecość jest faktem biologicznym, a nie wyborem, którego może dokonać każdy dorosły, broniąc w ten sposób terytorium kobiet w kulturze zachodniej.

Stało to w jawnym sprzeciwie wobec ideologii, że samoidentyfikacja ma pierwszeństwo przed biologią, co skłoniło ministra imigracji Nowej Zelandii do nazwania poglądów Posiego odrażającymi. Gwałtowny tłum ponad 1,000 „aktywistów trans” w Auckland zastraszył Posie i jej zwolenników, prowadząc Opiekun (prawdopodobnie „dom obudzonych” w mediach), aby nazywać ją an działacz antytrans i opublikować opinia nazywając ją „agitatorką”, a jej język „nienawistnym” i „niebezpiecznym”. Cała ta przemoc i sygnalizacja cnót była zgrabnie podsumowane przez Brendana O'Neilla w Widz jako „rytualne zawstydzenie czarownicy, brutalne oczyszczenie heretyka”. Właśnie.

Ironia całej sprawy polegała na tym, że trzeba było krzepkich policjantów, by uratować Posie przed tłumem. Głównymi sprzymierzeńcami Posie w ciągu ostatnich kilku lat były feministki drugiej i trzeciej fali, których głównymi wrogami do niedawna byli biali męscy mężczyźni – czyli ludzie, którzy przybyli jej na ratunek: mężczyźni, którzy poważnie traktowali swoją starożytną patriarchalną rolę opiekunów . Lekcja uważności na to, czego sobie życzysz, została dostarczona w pikach każdej oglądającej kobiecie.

Nasza definicja przebudzenia

Łącząc postawy i czynności charakteryzujące zjawisko przebudzenia, dochodzimy do następującej definicji przebudzenia: 

Woke to ruch, który najeżdża i uzurpuje sobie przestrzeń publiczną i role ekonomiczne zajmowane przez dominujące siły kulturowe i tożsamości grupowe, przejawiając absolutyzm moralny, nietolerancję, narcyzm, bycie ofiarą, kradzież tożsamości, alarmizm oraz pozory tolerancji i różnorodności zamiast ich istoty.

Nasza definicja jest dość obszerna, ale trudno tego uniknąć, próbując uchwycić złożone zjawisko socjologiczne na dużą skalę. Gdybyśmy pisali słownik dla zwykłego człowieka i potrzebowali prostego sformułowania, moglibyśmy napisać, że obudzeni to „bezpłodny kult śmierci bezproduktywnych jęczących dzieciaków, które odnajdują się nawzajem podczas nalotu na dorosłych, których mają nadzieję zastąpić”.

Polityka Woke'a

Z drugiej strony ruch taki jak wake może, naszym zdaniem, zostać natychmiast zmiażdżony przez pieniądze. Gdyby Big Money chciał, mógłby użyć środków masowego przekazu i narzędzi politycznych, by obudzić się w ciągu kilku tygodni, a ponadto zostałby wiwatowany przez ogromną większość populacji. 

Dlaczego tak się nie dzieje? Z tego prostego powodu, że działalność obudzonych jest zgodna z interesami ekonomicznymi wielkich korporacji, agencji międzynarodowych i klasy globalistów. Wrogami klasy globalistów są patriotyzm i męskie społeczności, które są w stanie dostrzec prawdę i zorganizować się przeciwko globalistom. Wtedy globaliści naturalnie się obudzili, podążając za starożytnym arabskim powiedzeniem, że „wróg mojego wroga jest moim przyjacielem”. Istnieje również wyraźne uzasadnienie ekonomiczne: sprzymierzając się z puszystą twarzą obudzonych, korporacje, organizacje pozarządowe i międzynarodowe agencje mogą uzyskać więcej biznesu, więcej pieniędzy i więcej władzy. (W ostatnim czasie widzieliśmy kilka korporacji – jak np Anheuser-Busch – wpadają w konflikt z własną chęcią wskoczenia na obudzony wóz modowy, ale te skąpe przykłady nie dostarczyły jeszcze wystarczającego odpychania, aby odwrócić ruch).

Niektórzy próbowali prześledzić linie finansowania międzynarodowych korporacji (np obudził systemy scoringowe oraz system inwestycyjny ESG), trwającego zadania dochodzeniowego, które jest utrudnione przez brak przepisów dotyczących przejrzystości finansowej.

Jednak to, co można zaobserwować, pasuje do bodźców ekonomicznych. Przebudzeni otrzymują zasoby i są wykorzystywani przez klasę globalistów jako rodzaj faszystowskiej armii uderzeniowej, aby pomóc w dzieleniu i rządzeniu populacjami Zachodu, podczas gdy globaliści marzą o ostatecznym ustanowieniu technokratycznego neo-feudalnego imperium, które kontrolują. 

Klasa globalistów – o którym pisaliśmy wcześniej – igra z ogniem, gdy sprzymierza się z obudzonym. Zakłada się, że jego członkowie mogą osobiście uciec od wad obudzenia i że może zmiażdżyć obudzonego, gdy nie jest już przydatne, z których oba są prawdopodobnie uczciwymi zakładami.

Jednak globaliści zakładają się również, że przebudzony program nie podważy rządów prawa, od których zależą ich własne prawa własności, ani siły całego Zachodu, od której zależy ich międzynarodowy status. Jest to znacznie bardziej ryzykowny zakład, podobny do spalenia domu w celu eksmisji mieszkańców, a następnie samodzielnego zamieszkania w nim.

Żądza zniszczenia obudziła się w sercu rozkładającego się zachodniego społeczeństwa. Woke to atak na najpotężniejsze i najzdrowsze elementy tego społeczeństwa, wspierane przez superbogaczy, którzy chcą większej kontroli. Od razu jałowa nowa religia bezużyteczności, by celebrować bezużyteczność, fanatyczny kult zagłady i złodziej tego, co dobre, zdrowe i samoafirmujące się, Wake reprezentuje w czterech literach to, co dolega Zachodowi, i przeciwieństwo tego, co jest potrzebne do uzdrowić Zachód.

Ten artykuł jest powtórzeniem artykułu pierwotnie opublikowanego tutaj przez Instytut Brownstone'a.

Udostępnij ten artykuł

Masz coś do dodania? Dołącz do dyskusji i skomentuj poniżej.

Dla autorów

  • prof Paul Frijters

    Paul Frijters jest długoletnim profesorem ekonomii, jednym z 1% najczęściej cytowanych ekonomistów i „najlepszym ekonomistą poniżej 2009 roku życia” w 40 r., zgodnie z głosowaniem Towarzystwa Ekonomicznego Australii. Przez ponad 10 lat pracował jako profesor na University of Queensland i London School of Economics (LSE). Obecnie pracuje w Arabii Saudyjskiej obok emerytowanego profesora wizytującego na LSE.

    Zobacz wszystkie posty
  • prof Gigi Foster

    Gigi Foster (profesor, UNSW School of Economics; licencjat z etyki, polityki i ekonomii, doktorat z ekonomii) zajmuje się różnymi dziedzinami, w tym edukacją, wpływem społecznym, wykorzystaniem czasu, eksperymentami laboratoryjnymi, ekonomią behawioralną i polityką australijską. Tytuł Młodego Ekonomisty Roku 2019 przyznany przez Towarzystwo Ekonomiczne Australii, publikuje zarówno w wyspecjalizowanych, jak i interdyscyplinarnych placówkach, a jej innowacyjne nauczanie zostało nagrodzone w 2017 r. Australijską Nagrodą dla Nauczycieli Uniwersyteckich (AAUT) Citation za wybitny wkład w naukę studentów. Pełniła wiele ról w służbie dla zawodu i mocno angażuje się w sprawy gospodarcze ze społecznością australijską, jako jedna z wiodących australijskich mówców ekonomicznych, w mediach i podczas wydarzeń na żywo. Jest współautorką Wielka panika Covid (Brownstone Institute 2021, z Paulem Frijtersem i Michaelem Bakerem) oraz Czy blokady i zamknięcia granic służą „większemu dobru”? (Connor Court 2022, z Sanjeevem Sabhlokiem).

    Zobacz wszystkie posty
  • Michael Baker

    Michael Baker ma licencjat z ekonomii na Uniwersytecie Australii Zachodniej. Jest niezależnym konsultantem ekonomicznym i niezależnym dziennikarzem z doświadczeniem w badaniach polityki.

    Zobacz wszystkie posty
Bądż na bieżąco

Dołącz do naszego newslettera